Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget




Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

Ένα αλλιώτικο Μετρό...

Αυτό το γνωρίζατε;

Στη Στοκχόλμη της Σουηδίας το Μετρό έχει κάτι το διαφορετικό!

Stockholm-Metro9Στα πλαίσια ενός εκπαιδευτικού σεμιναρίου που είχε να κάνει με την πόλη, τον πολιτισμό και τη σύνδεση με την εκπαίδευση, μας έκαναν ξενάγηση στην πόλη, καθώς και στο Μετρό. Η κοπέλα που μας καθοδηγούσε και μας έλεγε την ιστορία της πόλης μέσα στους αιώνες, μας οδήγησε σε διαφορετικούς σταθμούς του Μετρό της πόλης, το οποίο θεωρείται ένα αξιοθέατο που σίγουρα πρέπει να δεις αν επισκεφτείς την πόλη.
Εκεί μας εξήγησε πως οι Σουηδοί θεωρούν το Μετρό, εκτός από μέρος της τεχνολογικής ανάπτυξης, και αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης και του περιβάλλοντος.

Για το λόγο αυτό, όλοι σχεδόν οι υπόγειοι σταθμοί στη Στοκχόλμη έχουν κάτι το "φυσικό" και δεν είναι ξεκομμένοι από το υπόλοιπο φυσικό περιβάλλον!

Έτσι, αντί να είναι υπερσύχρονοι και υπερμοντέρνοι, θυμίζουν ...σπηλιά(!) με πολλά στοιχεία σύγχρονης και όχι μόνο, τέχνης!

Με αυτόν τον τρόπο υπενθυμίζουν στον κάθε περαστικό ότι το υπόγειο μετρό είναι κι αυτό κομμάτι του περιβάλλοντος, το οποίο όλοι πρέπει να σεβόμαστε και όχι απλώς ένα μετρό - μοντέρνο έργο.
Επίσης, κάθε σταθμός έχει το δικό του θέμα π.χ. υπάρχει σταθμός που είναι αφιερωμένος στην ελληνική μυθολογία!

Περισσότερες πληροφορίες/εικόνες γενικά για το μετρό της Στοκχόλμης θα βρείτε εδώ: 1, 2, 3 και ...

"Μετρό της Στοκχόλμης ή Tunnelbana Stockholms
Το σύστημα έχει τρεις κύριες γραμμές και εκατό σταθμούς, 47 εκ των οποίων είναι υπόγειοι και 53 είναι σταθμοί επιφάνειας.
Το πρώτο μέρος του Μετρό ανοίχτηκε στα μέσα του 1950, μέρος της πράσινης γραμμής. Η κόκκινη γραμμή εισήχθη το 1964 και η μπλε γραμμή στα μέσα του 1974. Πρόσφατα έγιναν και έργα επέκτασης, λόγω της αυξημένης ζήτησης της χρήσης του.
Το μετρό της Στοκχόλμης είναι ευρέως γνωστό για τη διακόσμησή του και έχει ονομαστεί ως το μακρύτερο έκθεμα τέχνης στον κόσμο. Αρκετοί από τους σταθμούς (ειδικά στην μπλε γραμμή) αφήνονται με το στρώμα βράχου που εκτίθεται, ακατέργαστος ή ατελής, ή ως τμήμα των διακοσμήσεων. Στο σταθμό Rissne, ένας πληροφοριακός τοίχος με την ιστορία όλων των γήινων πολιτισμών τρέχει κατά μηκος των δύο πλευρών της πλατφόρμας.
Το μετρό της Στοκχόλμης ήταν η περιοχή της διανομής για την πρώτη έκδοση Μετρό, τώρα μια παγκόσμια αλυσίδα των ελεύθερων εφημερίδων." (Πηγή: qwika)
 Παρακάτω ακολουθούν μερικές εικόνες από το internet για να πάρετε μια γεύση για το πως μπορεί να συνδυαστεί περίτεχνα η φύση με την τεχνολογία και η ανθρώπινη ιστορία - παγκόσμια και τοπική - με το περιβάλλον και την εκπαίδευση... :)

































Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ...



Του Κωστή Παλαμά
Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!
Κι ότι σ' απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,
Μην τ' αρνηθείς!
Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!
Χτισ' το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!
Κι αν λίγη δύναμη μεσ' το κορμί σου μένει,
Μην κουρασθείς.
Είν' η ψυχή σου ατσαλωμένη.
Θεμέλια βάλε τώρα πιο βαθειά,
Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.
Σκάψε βαθειά.
Τι κι' αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;
Θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί
Τα βάρη που κρατάς σαν 'Ατλαντας στην πλάτη,
Υπομονή!
Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι!

Η ιστορία είναι εξαιρετικά αφιερωμένη σε όλους αυτούς που σώζουν "αστερίες"!!!

Μια μέρα, ένας άνθρωπος περπατούσε στην ακρογιαλιά.
Την προηγούμενη νύχτα είχε προηγηθεί σφοδρή θαλασσοταραχή και η φουσκοθαλασσιά είχε ξεβράσει στην ακτή εκατοντάδες αστερίες.
Κάποια στιγμή είδε ένα παιδί να σκύβει στην άμμο, να σηκώνει κάτι και πολύ απαλά να το πετά μέσα στην θάλασσα.
Η κίνηση αυτή επαναλήφθηκε πολλές φορές, ώσπου να πλησιάσει κοντά.
Τότε διαπίστωσε ότι το παιδί μάζευε τους αστερίες και τους ξαναπετούσε στη θάλασσα. Καθώς το παιδί ήταν αφοσιωμένο στο έργο του και δεν τον είχε αντιληφθεί, ο άνθρωπος στάθηκε και το παρατηρούσε για πολλή ώρα .
Ιδρώτας έτρεχε από το μέτωπό του και η έκφραση του προσώπου του ήταν σφιγμένη από την προσπάθεια.
Κάποια στιγμή ο άνθρωπός μας αποφάσισε να κάνει αισθητή την παρουσία του και του φώναξε:

“Καλημέρα! Τι κάνεις εδώ;”


Το παιδί, σταμάτησε για μια στιγμή, κοίταξε τον άνδρα και του απάντησε:

« Δε βλέπεις; Πετάω αστερίες στην θάλασσα”.

- Δεν έχει νόημα αυτό που κάνεις, του αντιγύρισε ο άνθρωπος. Είναι εκατοντάδες οι αστερίες που πεθαίνουν στην αμμουδιά. Δεν έχει σημασία αυτό που κάνεις!

Το παιδί τον κοίταξε, του έδειξε τον αστερία που κρατούσε στο χέρι του και του είπε:
- Έχει όμως σημασία για αυτόν εδώ!...

Και λέγοντας αυτά τα λόγια πέταξε τον αστερία απαλά μέσα στην θάλασσα.

Ο άνθρωπός μας συνέχισε το δρόμο του, περπατώντας πλάι στους ξεβρασμένους αστερίες.
Λίγο παρακάτω όμως, κάποιοι τον είδαν να κοιτάει κλεφτά γύρω του μήπως τον βλέπει κανείς κι όταν βεβαιώθηκε πως ήταν μόνος του, έσκυψε μάζεψε έναν αστερία και να τον απίθωσε μαλακά στη θάλασσα...

back to top