Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget




Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011

ΜΟΥΣΕΙΟ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

 



Η  πρώτη εκπαιδευτική εκδρομή της τάξης μας έγινε τη Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011 στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή.
Όταν μπήκαμε στο λεωφορείο, με τις τσάντες στους ώμους μας  καθίσαμε  στις θέσεις μας και βάλαμε τις ζώνες.
Μετά από λίγη ώρα φτάσαμε στο μουσείο. Όλοι ήμασταν πολύ χαρούμενοι. Αφού φάγαμε το φαγητό μας αρχίσαμε την περιήγηση μας στο μουσείο. 
Μία κυρία που ήταν υπεύθυνη του μουσείου μας έδειξε μία μικρή ταινία με ζώα απ’ όλο τον κόσμο.
Στη συνέχεια μας μίλησε για τα ζώα που έχουν σπονδυλική στήλη όπως τα ψάρια και λέγονται σπονδυλόζωα, και για αυτά που δεν έχουν σπονδυλική στήλη και κόκαλα όπως τα χταπόδια και τα καλαμάρια και λέγονται ασπόνδυλα. Μετά μας μοίρασαν από ένα βιβλιαράκι που στην πρώτη του σελίδα είχε δύο στήλες μία για κάθε είδος ζώου. Εμείς έπρεπε να αναγνωρίσουμε τα ζώα που μας έδειχνε η κυρία και να τα βάζουμε στη σωστή στήλη.
Στην επόμενη αίθουσα που πήγαμε είδαμε πολύ μεγάλους αστακούς, αστερίες, καβουράκια, καθώς και πολλά κοχύλια, ένα από αυτά λεγόταν μπουρού.
Αυτό που μας έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν ένα τεράστιο στρείδι που ήταν φωτισμένο πίσω από ένα τζάμι. Γύρω του είχε κοχύλια και διάφορα φυτά της θάλασσας.
Μάθαμε επίσης κάτι πολύ ενδιαφέρον για τα στρείδια. Όταν μπαίνει μέσα τους ένας κόκκος άμμου, παράγουν ένα υλικό που μοιάζει με σάλιο, το οποίο κάθεται πάνω στον κόκκο της άμμου. Από αυτή τη διαδικασία γίνεται το μαργαριτάρι.
Εκτός από τα ζώα της θάλασσας είδαμε και διάφορα ζώα της ξηράς, μια πολύ μεγάλη καμηλοπάρδαλη έναν τεράστιο δεινόσαυρο και πολλά άλλα.
Τέλος στο ισόγειο επισκεφθήκαμε μια αίθουσα με ορυκτά. Σε ένα σημείο της αίθουσας υπήρχαν νεκροκεφαλές από ανθρώπους που είχαν ζήσει σε πολύ παλιές εποχές.
Βγάλαμε πολλές φωτογραφίες με την κυρία μας και αγοράσαμε διάφορα μικροπράγματα για να θυμόμαστε την επίσκεψη μας στο μουσείο.
Σ’ αυτή την εκδρομή περάσαμε πολύ όμορφα και μάθαμε πολλά καινούρια πράγματα.    
  
Βασίλης Γκασιάμης, Χρήστος Κουτσοβασίλης, Σταύρος Μανώλης, Εύα Πετράκη 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ...



Του Κωστή Παλαμά
Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!
Κι ότι σ' απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,
Μην τ' αρνηθείς!
Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!
Χτισ' το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!
Κι αν λίγη δύναμη μεσ' το κορμί σου μένει,
Μην κουρασθείς.
Είν' η ψυχή σου ατσαλωμένη.
Θεμέλια βάλε τώρα πιο βαθειά,
Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.
Σκάψε βαθειά.
Τι κι' αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;
Θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί
Τα βάρη που κρατάς σαν 'Ατλαντας στην πλάτη,
Υπομονή!
Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι!

Η ιστορία είναι εξαιρετικά αφιερωμένη σε όλους αυτούς που σώζουν "αστερίες"!!!

Μια μέρα, ένας άνθρωπος περπατούσε στην ακρογιαλιά.
Την προηγούμενη νύχτα είχε προηγηθεί σφοδρή θαλασσοταραχή και η φουσκοθαλασσιά είχε ξεβράσει στην ακτή εκατοντάδες αστερίες.
Κάποια στιγμή είδε ένα παιδί να σκύβει στην άμμο, να σηκώνει κάτι και πολύ απαλά να το πετά μέσα στην θάλασσα.
Η κίνηση αυτή επαναλήφθηκε πολλές φορές, ώσπου να πλησιάσει κοντά.
Τότε διαπίστωσε ότι το παιδί μάζευε τους αστερίες και τους ξαναπετούσε στη θάλασσα. Καθώς το παιδί ήταν αφοσιωμένο στο έργο του και δεν τον είχε αντιληφθεί, ο άνθρωπος στάθηκε και το παρατηρούσε για πολλή ώρα .
Ιδρώτας έτρεχε από το μέτωπό του και η έκφραση του προσώπου του ήταν σφιγμένη από την προσπάθεια.
Κάποια στιγμή ο άνθρωπός μας αποφάσισε να κάνει αισθητή την παρουσία του και του φώναξε:

“Καλημέρα! Τι κάνεις εδώ;”


Το παιδί, σταμάτησε για μια στιγμή, κοίταξε τον άνδρα και του απάντησε:

« Δε βλέπεις; Πετάω αστερίες στην θάλασσα”.

- Δεν έχει νόημα αυτό που κάνεις, του αντιγύρισε ο άνθρωπος. Είναι εκατοντάδες οι αστερίες που πεθαίνουν στην αμμουδιά. Δεν έχει σημασία αυτό που κάνεις!

Το παιδί τον κοίταξε, του έδειξε τον αστερία που κρατούσε στο χέρι του και του είπε:
- Έχει όμως σημασία για αυτόν εδώ!...

Και λέγοντας αυτά τα λόγια πέταξε τον αστερία απαλά μέσα στην θάλασσα.

Ο άνθρωπός μας συνέχισε το δρόμο του, περπατώντας πλάι στους ξεβρασμένους αστερίες.
Λίγο παρακάτω όμως, κάποιοι τον είδαν να κοιτάει κλεφτά γύρω του μήπως τον βλέπει κανείς κι όταν βεβαιώθηκε πως ήταν μόνος του, έσκυψε μάζεψε έναν αστερία και να τον απίθωσε μαλακά στη θάλασσα...

back to top