Fish





Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΣΤΟ ΣΚΑΚΙ !!!!

Στις 8 και 9 Απριλίου 2012 στην Καλλιθέα Χαλκιδικής πραγματοποιήθηκε το 24ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Σκάκι .













Σύμφωνα με την Πανελλήνια Σκακιστική Ομοσπονδία  
η Νάσια Χρυσόγελου μαθήτρια της τάξης μας ανέβηκε στο πιο ψηλό σκαλί του βάθρου κατακτώντας την 1η θέση στα κορίτσια της Γ΄τάξης  Δημοτικού πανελλαδικά  κάνοντας μας όλους περήφανους!!!

Όμως οι διακρίσεις δε σταματούν εκεί!!! Ο αγαπημένος μας συμμαθητής Κοντοπανάγος Γιάννης κατέλαβε πανελλαδικά την 9η θέση  στα 46 παιδιά που διαγωνίστηκαν!!!!

Μια μεγάλη αγκαλιά και ένα τεράστιο μπράβο στους μικρούς μας πρωταθλητές που για άλλη μια φορά μας εντυπωσιάζουν με τις ικανότητές τους!!!

24ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΑΤΟΜΙΚΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ (2012) Γ' ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ





1 σχόλιο:

  1. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΤΗ ΝΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΙΑΝΝΗ! ΕΙΣΤΕ ΥΠΕΡΟΧΟΙ! ΚΑΝΕΤΕ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΓΥΡΩ ΣΑΣ ΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ...



Του Κωστή Παλαμά
Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!
Κι ότι σ' απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,
Μην τ' αρνηθείς!
Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!
Χτισ' το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!
Κι αν λίγη δύναμη μεσ' το κορμί σου μένει,
Μην κουρασθείς.
Είν' η ψυχή σου ατσαλωμένη.
Θεμέλια βάλε τώρα πιο βαθειά,
Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.
Σκάψε βαθειά.
Τι κι' αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;
Θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί
Τα βάρη που κρατάς σαν 'Ατλαντας στην πλάτη,
Υπομονή!
Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι!

Η ιστορία είναι εξαιρετικά αφιερωμένη σε όλους αυτούς που σώζουν "αστερίες"!!!

Μια μέρα, ένας άνθρωπος περπατούσε στην ακρογιαλιά.
Την προηγούμενη νύχτα είχε προηγηθεί σφοδρή θαλασσοταραχή και η φουσκοθαλασσιά είχε ξεβράσει στην ακτή εκατοντάδες αστερίες.
Κάποια στιγμή είδε ένα παιδί να σκύβει στην άμμο, να σηκώνει κάτι και πολύ απαλά να το πετά μέσα στην θάλασσα.
Η κίνηση αυτή επαναλήφθηκε πολλές φορές, ώσπου να πλησιάσει κοντά.
Τότε διαπίστωσε ότι το παιδί μάζευε τους αστερίες και τους ξαναπετούσε στη θάλασσα. Καθώς το παιδί ήταν αφοσιωμένο στο έργο του και δεν τον είχε αντιληφθεί, ο άνθρωπος στάθηκε και το παρατηρούσε για πολλή ώρα .
Ιδρώτας έτρεχε από το μέτωπό του και η έκφραση του προσώπου του ήταν σφιγμένη από την προσπάθεια.
Κάποια στιγμή ο άνθρωπός μας αποφάσισε να κάνει αισθητή την παρουσία του και του φώναξε:

“Καλημέρα! Τι κάνεις εδώ;”


Το παιδί, σταμάτησε για μια στιγμή, κοίταξε τον άνδρα και του απάντησε:

« Δε βλέπεις; Πετάω αστερίες στην θάλασσα”.

- Δεν έχει νόημα αυτό που κάνεις, του αντιγύρισε ο άνθρωπος. Είναι εκατοντάδες οι αστερίες που πεθαίνουν στην αμμουδιά. Δεν έχει σημασία αυτό που κάνεις!

Το παιδί τον κοίταξε, του έδειξε τον αστερία που κρατούσε στο χέρι του και του είπε:
- Έχει όμως σημασία για αυτόν εδώ!...

Και λέγοντας αυτά τα λόγια πέταξε τον αστερία απαλά μέσα στην θάλασσα.

Ο άνθρωπός μας συνέχισε το δρόμο του, περπατώντας πλάι στους ξεβρασμένους αστερίες.
Λίγο παρακάτω όμως, κάποιοι τον είδαν να κοιτάει κλεφτά γύρω του μήπως τον βλέπει κανείς κι όταν βεβαιώθηκε πως ήταν μόνος του, έσκυψε μάζεψε έναν αστερία και να τον απίθωσε μαλακά στη θάλασσα...

back to top