Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget




Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2012

Μανούλα σε πόσες μέρες είναι το Πάσχα; Κατασκευές με αυγά.

Η κόρη μου με ρωτάει, συνεχώς πότε θα έρθει το Πάσχα. Της εξηγώ πώς είναι ακόμα, πολύ νωρίς. "Και πότε, θ'αρχίσουμε τις πασχαλινές κατασκευές"; "Νωρίς, είναι, κορούλα μου. Αλλά μου απαντάει πώς ανυπομονεί να στολίσουμε το σπίτι μας, να παίξουμε. Και τελικά, γιατί, όχι; Ποτέ, δεν είναι νωρίς για παιχνίδι! Με τα αυγά, μπορείτε να κάνετε ένα σωρό πράγματα. Λατρεύω αυτούς τους δύτες! Είναι μοναδικοί. Μάσκες με καπάκια και καλαμάκια! Η αποθέωση της φαντασίας.
Το μυστικό για να μεταμορφώσετε όλα αυτά τα αυγά είναι να πάρετε μία καρφίτσα να ανοίξετε δύο τρυπούλες, στο πάνω και στο κάτω μέρος του αυγού και να αδειάσετε προσεχτικά το περιεχόμενό τους. Γίνεται εύκολα! Κι η μεταμόρφωση ξεκινάει. 
Δείτε πόσα υπέροχα πράγματα μπορείτε να κάνετε με το παιδί σας, πριν κατά την διάρκεια ή και μετά το Πάσχα, ένα είναι σίγουρο θα διασκεδάσετε τόσο πολύ! 
Μπορείτε να αφήσετε την φαντασία σας ελεύθερη και να δημιουργήσετε ένα σωρό κόσμους. Αυτός είναι ένας υπέροχος κήπος με λουλούδια! 
familyfun.go
Κι αυτό ένα γουρουνάκι, σκέτη γλύκα! 


familyfun.go
Και η διασκέδαση, δεν σταματάει ποτέ! Εάν του δείξετε και φτιάξετε κάτι παρέα, κάθε μέρα θα σας ζητάει από την χαρά του κι άλλο! 
Σκεφτείτε με τα αυγά μπορείτε να φτιάξετε μία ολόκληρη πόλη! Φανταστικό! Μου αρέσει πολύ ο παππούς! 
Κι αυτά τα πουλάκια, σκέτη γλύκα είναι! Οι φωλίτσες τους είναι από αυγοθήκες. Μαγικό!
Μέχρι και χριστουγεννιάτικα δεντράκια. Και τι σημασία έχει, εάν το Πάσχα αργεί; Δεν είναι ποτέ αργά για παιχνίδι και κατασκευές. Καλή διασκέδαση! Περιμένω να μου στείλετε τις δημιουργίες σας! 
http://paizoumemazi.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ...



Του Κωστή Παλαμά
Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!
Κι ότι σ' απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,
Μην τ' αρνηθείς!
Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!
Χτισ' το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!
Κι αν λίγη δύναμη μεσ' το κορμί σου μένει,
Μην κουρασθείς.
Είν' η ψυχή σου ατσαλωμένη.
Θεμέλια βάλε τώρα πιο βαθειά,
Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.
Σκάψε βαθειά.
Τι κι' αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;
Θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί
Τα βάρη που κρατάς σαν 'Ατλαντας στην πλάτη,
Υπομονή!
Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι!

Η ιστορία είναι εξαιρετικά αφιερωμένη σε όλους αυτούς που σώζουν "αστερίες"!!!

Μια μέρα, ένας άνθρωπος περπατούσε στην ακρογιαλιά.
Την προηγούμενη νύχτα είχε προηγηθεί σφοδρή θαλασσοταραχή και η φουσκοθαλασσιά είχε ξεβράσει στην ακτή εκατοντάδες αστερίες.
Κάποια στιγμή είδε ένα παιδί να σκύβει στην άμμο, να σηκώνει κάτι και πολύ απαλά να το πετά μέσα στην θάλασσα.
Η κίνηση αυτή επαναλήφθηκε πολλές φορές, ώσπου να πλησιάσει κοντά.
Τότε διαπίστωσε ότι το παιδί μάζευε τους αστερίες και τους ξαναπετούσε στη θάλασσα. Καθώς το παιδί ήταν αφοσιωμένο στο έργο του και δεν τον είχε αντιληφθεί, ο άνθρωπος στάθηκε και το παρατηρούσε για πολλή ώρα .
Ιδρώτας έτρεχε από το μέτωπό του και η έκφραση του προσώπου του ήταν σφιγμένη από την προσπάθεια.
Κάποια στιγμή ο άνθρωπός μας αποφάσισε να κάνει αισθητή την παρουσία του και του φώναξε:

“Καλημέρα! Τι κάνεις εδώ;”


Το παιδί, σταμάτησε για μια στιγμή, κοίταξε τον άνδρα και του απάντησε:

« Δε βλέπεις; Πετάω αστερίες στην θάλασσα”.

- Δεν έχει νόημα αυτό που κάνεις, του αντιγύρισε ο άνθρωπος. Είναι εκατοντάδες οι αστερίες που πεθαίνουν στην αμμουδιά. Δεν έχει σημασία αυτό που κάνεις!

Το παιδί τον κοίταξε, του έδειξε τον αστερία που κρατούσε στο χέρι του και του είπε:
- Έχει όμως σημασία για αυτόν εδώ!...

Και λέγοντας αυτά τα λόγια πέταξε τον αστερία απαλά μέσα στην θάλασσα.

Ο άνθρωπός μας συνέχισε το δρόμο του, περπατώντας πλάι στους ξεβρασμένους αστερίες.
Λίγο παρακάτω όμως, κάποιοι τον είδαν να κοιτάει κλεφτά γύρω του μήπως τον βλέπει κανείς κι όταν βεβαιώθηκε πως ήταν μόνος του, έσκυψε μάζεψε έναν αστερία και να τον απίθωσε μαλακά στη θάλασσα...

back to top