Κυριακή, 22 Μαρτίου 2020

ΕΝΑΣ ΙΟΣ ΜΕ ΚΟΡΩΝΑ

Μαθαίνω διαβάζοντας και διασκεδάζοντας…

ΕΝΑ ΙΟΣ ΜΕ ΚΟΡΩΝΑ (Χαρά Πάτρα)

Στην Ιούπολη, την χώρα των ιώσεων, από νωρίς επικρατούσε φασαρία στο μέγα συμβούλιο των ασθενειών.
Η γρίπη είχε πάρει τον λόγο και μιλούσε για την λήξη της εποχής που εμφανίζεται.
«Χα, χα, χα», ακούστηκε στο βάθος ένας ιός. «Σε είχα για πιο δυνατή. Τι είναι αυτά; Άντε, αρρωστήσαμε κάμποσα παιδάκια κι αυτό ήταν; Εγώ άλλα ονειρεύομαι για την καριέρα μου…»

ΠΗΓΗ: www.openbook.gr

Πάτα επάνω στο εξώφυλλο του βιβλίου, για να αρχίσεις να το “ξεφυλλίζεις” και να το διαβάζεις!

(Δείτε το ebook! )




Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2020

"Πιπ" - Pip

Το  animation ονομάζεται "Πιπ" και έχει ως ήρωα ένα κουταβάκι που ήθελε να γίνει σκύλος οδηγός.

Βρείτε το παιχνίδι με ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής στον σύνδεσμο: https://www.purposegames.com/game/pip-short-animated-film-game

Read more at: https://taniamanesi-kourou.blogspot.com/2020/03/3-animation-purpose-games.html
Copyright © Tania Manesi






Βρείτε το παιχνίδι με ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής στον σύνδεσμο: https://www.purposegames.com/game/pip-short-animated-film-game

 Read more at: https://taniamanesi-kourou.blogspot.com/2020/03/3-animation-purpose-games.html Copyright © Tania Manesi

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2020

Παιδική Χορωδία Σπύρου Λάμπρου - Εθνικός Ύμνος (Official Lyric Video HQ)

Nikos Ksilouris: O Thourios (Ο Θούρειος του Ρήγα Φεραίου)-War March

ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΤΑ ΚΛΕΦΤΟΠΟΥΛΑ (με στίχους)

ΚΛΕΦΤΙΚΗ ΖΩΗ Μαύρη ζωή που κάνουμε - Χορωδία Ι.Μ. Δημητριάδος

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΖΑΛΟΓΓΟΥ (με στίχους)

Να τανε το 21

ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ...



Του Κωστή Παλαμά
Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!
Κι ότι σ' απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,
Μην τ' αρνηθείς!
Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!
Χτισ' το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!
Κι αν λίγη δύναμη μεσ' το κορμί σου μένει,
Μην κουρασθείς.
Είν' η ψυχή σου ατσαλωμένη.
Θεμέλια βάλε τώρα πιο βαθειά,
Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.
Σκάψε βαθειά.
Τι κι' αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;
Θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί
Τα βάρη που κρατάς σαν 'Ατλαντας στην πλάτη,
Υπομονή!
Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι!

Η ιστορία είναι εξαιρετικά αφιερωμένη σε όλους αυτούς που σώζουν "αστερίες"!!!

Μια μέρα, ένας άνθρωπος περπατούσε στην ακρογιαλιά.
Την προηγούμενη νύχτα είχε προηγηθεί σφοδρή θαλασσοταραχή και η φουσκοθαλασσιά είχε ξεβράσει στην ακτή εκατοντάδες αστερίες.
Κάποια στιγμή είδε ένα παιδί να σκύβει στην άμμο, να σηκώνει κάτι και πολύ απαλά να το πετά μέσα στην θάλασσα.
Η κίνηση αυτή επαναλήφθηκε πολλές φορές, ώσπου να πλησιάσει κοντά.
Τότε διαπίστωσε ότι το παιδί μάζευε τους αστερίες και τους ξαναπετούσε στη θάλασσα. Καθώς το παιδί ήταν αφοσιωμένο στο έργο του και δεν τον είχε αντιληφθεί, ο άνθρωπος στάθηκε και το παρατηρούσε για πολλή ώρα .
Ιδρώτας έτρεχε από το μέτωπό του και η έκφραση του προσώπου του ήταν σφιγμένη από την προσπάθεια.
Κάποια στιγμή ο άνθρωπός μας αποφάσισε να κάνει αισθητή την παρουσία του και του φώναξε:

“Καλημέρα! Τι κάνεις εδώ;”


Το παιδί, σταμάτησε για μια στιγμή, κοίταξε τον άνδρα και του απάντησε:

« Δε βλέπεις; Πετάω αστερίες στην θάλασσα”.

- Δεν έχει νόημα αυτό που κάνεις, του αντιγύρισε ο άνθρωπος. Είναι εκατοντάδες οι αστερίες που πεθαίνουν στην αμμουδιά. Δεν έχει σημασία αυτό που κάνεις!

Το παιδί τον κοίταξε, του έδειξε τον αστερία που κρατούσε στο χέρι του και του είπε:
- Έχει όμως σημασία για αυτόν εδώ!...

Και λέγοντας αυτά τα λόγια πέταξε τον αστερία απαλά μέσα στην θάλασσα.

Ο άνθρωπός μας συνέχισε το δρόμο του, περπατώντας πλάι στους ξεβρασμένους αστερίες.
Λίγο παρακάτω όμως, κάποιοι τον είδαν να κοιτάει κλεφτά γύρω του μήπως τον βλέπει κανείς κι όταν βεβαιώθηκε πως ήταν μόνος του, έσκυψε μάζεψε έναν αστερία και να τον απίθωσε μαλακά στη θάλασσα...

back to top