Κυριακή 29 Απριλίου 2012

Οι καλύτερες παιδικές χαρές του κόσμου από την Monstrum στην Δανία!

Το όνειρο κάθε παιδιού να παίξει  σ΄αυτές! Η δανέζικη εταιρεία  Monstrum, που ιδρύθηκε από τους Ole B. Nielsen και Christian Jensen, είναι υπέυθυνη για τους πιο όμορφες παιδικές χαρές στον κόσμο!  Δείτε τις εικόνες. Μιλάνε μόνες τους. 
Τις κοιτάζω ξανά και ξανά και δεν χορταίνω να τις βλέπω. Έχουν απίστευτη αισθητική και χρώματα.  Είναι όλες τους βγαλμένες, σίγουρα, από παραμύθι!
Ποιο παιδάκι δεν θα ήθελε να παίξει μέσα σ'έναν γιγάντιο πολύχρωμο παπαγάλο ή να κρυφτεί σε μία πόλη με κλίση; Οι σχεδιαστές τους μπαίνουν, πραγματικά μέσα στο μυαλό και την καρδιά ενός παιδιού και φτιάχνουν μαγικούς κόσμους. 
Αυτή, δεν είναι μία συνηθισμένη πασχαλίτσα. Είναι γιγάντια και μπορείς να περπατήσεις πάνω της. Φανταστικό σχέδιο στην σύλληψη και την υλοποίηση.
Κι αυτό είναι το κάστρο των ονείρων και της φαντασίας. Ποιο παιδάκι δεν θα ήθελε να τρέξει και να περπατήσει πάνω του; Εδώ, τα παραμύθια είναι αληθινά. 
Ένας υπέροχος φάρος. Σκαρφαλώνεις και φτάνεις στον ουρανό. Απλά, υπέροχος. Αυτή η παιδική χαρά σε ταξιδεύει στον κόσμο της φαντασίας. 
Κι εάν τα όνειρά του παιδιού σας φτάνουν στα βάθη των ωκεανών, ταξιδέψτε με ένα καταπληκτικό υποβρύχιο.  
Κι ένα αεροπλάνο για να απογειώσουμε τα όνειρά μας. 3.2.1 πετάμε στην χώρα των παραμυθιών! 
Και το παιχνίδι δεν σταματά ποτέ στην Αφρική.Μια παιδική χαρά που σε ταξιδεύει στην χώρα που ο ήλιος καίει...

Καμία εξερεύνηση δεν είναι τόσο συναρπαστική! Ένα πλοίο - ναυάγιο και το παιχνίδι αρχίζει. Μια γωνιά ονείρου.

Μια  μεσαιωνική πόλη. Εδώ ζουν ιππότες, δράκοι, μάγισσες και βασιλοπούλες! 
Κι εδώ όλα είναι διαφορετικά κι αυτό τα κάνει  μαγικά! 
Μία φάλαινα. Στα σαγόνια της σκαρφαλώνουν παιδάκια. Άραγε, εκεί να ήταν ο Πινόκιο με τον Τζεπέτο; 
Τα παιδάκια ψάχνουν. Θα τους βρουν;

Ένα κάστρο μυθικό. Μια παιδική χαρά των άστρων. Ταξιδεύουμε στο διάστημα; 
Μια παιδική χαρά με μία γιγάντια αράχνη. Καταπληκτικό να σκαρφαλώνεις στα δίχτυα της!

Κι εάν νομίζετε ότι τα έχετε δει όλα, μπείτε στο στόμα του. Τρώει χιόνι. Καταπληκτικό! 

Λατρεύω την χώρα μας, είναι πραγματικά, πανέμορφη. Λυπάμαι, όμως, πολύ που δεν έχουμε τέτοια μέρη για παιχνίδι με τα παιδιά μας. Εδώ τα αυτονόητα είναι, απόλυτα, ουτοπικά.
Θεωρώ πώς ο δείκτης πολιτισμού μιας χώρας έχει να κάνει, πρωτίστως με τα όσα μια κοινωνία επενδύει πάνω στο μέλλον της.Τα παιδιά μας...Το παιχνίδι, ότι αξίζει περισσότερο στην ζωή. Όνειρα θερινής νυχτός; Πάμε, τώρα να παίξουμε με την κόρη μου σε κούνιες που τρίζουν από σκουριά. Μήπως, ζητάμε, τελικά, πολύ λίγα; Μήπως ονειρευόμαστε πολλά;  Τα παιδιά μας, αξίζουν ένα πολύ καλύτερο μέλλον. 
 
ΠΗΓΗ:http://paizoumemazi.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ...



Του Κωστή Παλαμά
Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!
Κι ότι σ' απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,
Μην τ' αρνηθείς!
Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!
Χτισ' το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!
Κι αν λίγη δύναμη μεσ' το κορμί σου μένει,
Μην κουρασθείς.
Είν' η ψυχή σου ατσαλωμένη.
Θεμέλια βάλε τώρα πιο βαθειά,
Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.
Σκάψε βαθειά.
Τι κι' αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;
Θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί
Τα βάρη που κρατάς σαν 'Ατλαντας στην πλάτη,
Υπομονή!
Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι!

Η ιστορία είναι εξαιρετικά αφιερωμένη σε όλους αυτούς που σώζουν "αστερίες"!!!

Μια μέρα, ένας άνθρωπος περπατούσε στην ακρογιαλιά.
Την προηγούμενη νύχτα είχε προηγηθεί σφοδρή θαλασσοταραχή και η φουσκοθαλασσιά είχε ξεβράσει στην ακτή εκατοντάδες αστερίες.
Κάποια στιγμή είδε ένα παιδί να σκύβει στην άμμο, να σηκώνει κάτι και πολύ απαλά να το πετά μέσα στην θάλασσα.
Η κίνηση αυτή επαναλήφθηκε πολλές φορές, ώσπου να πλησιάσει κοντά.
Τότε διαπίστωσε ότι το παιδί μάζευε τους αστερίες και τους ξαναπετούσε στη θάλασσα. Καθώς το παιδί ήταν αφοσιωμένο στο έργο του και δεν τον είχε αντιληφθεί, ο άνθρωπος στάθηκε και το παρατηρούσε για πολλή ώρα .
Ιδρώτας έτρεχε από το μέτωπό του και η έκφραση του προσώπου του ήταν σφιγμένη από την προσπάθεια.
Κάποια στιγμή ο άνθρωπός μας αποφάσισε να κάνει αισθητή την παρουσία του και του φώναξε:

“Καλημέρα! Τι κάνεις εδώ;”


Το παιδί, σταμάτησε για μια στιγμή, κοίταξε τον άνδρα και του απάντησε:

« Δε βλέπεις; Πετάω αστερίες στην θάλασσα”.

- Δεν έχει νόημα αυτό που κάνεις, του αντιγύρισε ο άνθρωπος. Είναι εκατοντάδες οι αστερίες που πεθαίνουν στην αμμουδιά. Δεν έχει σημασία αυτό που κάνεις!

Το παιδί τον κοίταξε, του έδειξε τον αστερία που κρατούσε στο χέρι του και του είπε:
- Έχει όμως σημασία για αυτόν εδώ!...

Και λέγοντας αυτά τα λόγια πέταξε τον αστερία απαλά μέσα στην θάλασσα.

Ο άνθρωπός μας συνέχισε το δρόμο του, περπατώντας πλάι στους ξεβρασμένους αστερίες.
Λίγο παρακάτω όμως, κάποιοι τον είδαν να κοιτάει κλεφτά γύρω του μήπως τον βλέπει κανείς κι όταν βεβαιώθηκε πως ήταν μόνος του, έσκυψε μάζεψε έναν αστερία και να τον απίθωσε μαλακά στη θάλασσα...

back to top