Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012
Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012
Ε6 Η ΠΟΛΗ ΧΑΘΗΚΕ ΣΤΟ ΧΙΟΝΙ
Το ρήμα «είμαι» στον αόριστο και παρατατικό
Εσύ είσαι
Αυτός είναι
Εμείς είμαστε
Εσείς είστε
Αυτοί είναι
Εσύ ήσουν
Αυτός ήταν
Εμείς ήμαστε (ήμασταν)
Εσείς ήσαστε (ήσασταν)
Αυτοί ήταν
ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ
μπαίνω + βγαίνω: μπαινοβγαίνω
παρά + μένω: παραμένω
βουνό
(απλή λέξη)
α’ συνθετικό
|
+
|
κορφή
(απλή λέξη)
β’ συνθετικό
|
=
|
βουνοκορφή
(σύνθετη λέξη)
|
χελιδόνι + φωλιά: χελιδονοφωλιά
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΛΕΞΕΩΝ
ψάρι |
|
Παράγωγες λέξεις
|
Σύνθετες λέξεις
|
ψαρεύω
ψαράς ψάρεμα |
ψαραγορά
ψαρόσουπα ψαροπούλι |
Οικογένεια λέξεων
|
|
ΧΡΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΤΡΟΠΙΚΑ ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΑ
Τα χρονικά επιρρήματα μας δείχνουν πότε γίνεται η ενέργεια που δηλώνει το ρήμα. Δηλαδή απαντούν στην ερώτηση "πότε;"
π.χ. Έπαιξα με τους φίλους μου πριν διαβάσω.
Τα τροπικά επιρρήματα μας δείχνουν με ποιον τρόπο γίνεται η ενέργεια που δηλώνει το ρήμα. Δηλαδά απαντούν στην ερώτηση "πώς;"
π.χ. Κράτησα γερά το χέρι του.
ΟΙ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ

εσύ έ-παιζ-ες
αυτός έ-παιζ-ε
εμείς παίζ-αμε
εσείς παίζ-ατε
αυτοί έ-παιζ-αν
εσύ έ-παιξ-ες
αυτός έ-παιξ-ε
εμείς παίξ-αμε
εσείς παίξ-ατε
αυτοί έ-παιξ-αν
-
Τα ρήματα που τελειώνουν σε –ώνω σχηματίζουν τον αόριστο σε –ωσα.
Πχ: μεγαλώνω - μεγάλωσα -
Τα ρήματα που τελειώνουν σε –ιζω σχηματίζουν τον αόριστο σε –ισα.
Πχ: σκουπίζω - σκούπισα -
Τα ρήματα που τονίζονται στην τελευταία συλλαβή (πχ: ρωτώ) σχηματίζουν τον αόριστο σε –ήσα. Πχ: ρωτώ - ρώτησα
Ενεστώτας
|
Αόριστος
|
Ενεστώτας
|
Αόριστος
|
ανεβαίνω
κατεβαίνω μπαίνω βγαίνω πηγαίνω έρχομαι μένω φεύγω πλένω βρίσκω βλέπω |
ανέβηκα
κατέβηκα μπήκα βγήκα πήγα ήρθα έμεινα έφυγα έπλυνα βρήκα είδα |
λέω
πίνω παίρνω τρώω δακρύζω αθροίζω δανείζω στέλνω μεθώ ντύνω |
είπα
ήπια πήρα έφαγα δάκρυσα άθροισα δάνεισα έστειλα μέθυσα έντυσα |
ΧΡΟΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
ΦΥΛΛΑΔΙΑ ΓΙΑ ΕΞΑΣΚΗΣΗ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ 17ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΡΟΔΟΥ:
| ΠΑΤΑ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ |
ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ...
Του Κωστή Παλαμά
Μην τ' αρνηθείς!
Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!
Κι αν λίγη δύναμη μεσ' το κορμί σου μένει,
Μην κουρασθείς.
Είν' η ψυχή σου ατσαλωμένη.
Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.
Σκάψε βαθειά.
Τι κι' αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;
Τα βάρη που κρατάς σαν 'Ατλαντας στην πλάτη,
Υπομονή!
Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι!
Η ιστορία είναι εξαιρετικά αφιερωμένη σε όλους αυτούς που σώζουν "αστερίες"!!!
Μια μέρα, ένας άνθρωπος περπατούσε στην ακρογιαλιά.
Την προηγούμενη νύχτα είχε προηγηθεί σφοδρή θαλασσοταραχή και η φουσκοθαλασσιά είχε ξεβράσει στην ακτή εκατοντάδες αστερίες.
Κάποια στιγμή είδε ένα παιδί να σκύβει στην άμμο, να σηκώνει κάτι και πολύ απαλά να το πετά μέσα στην θάλασσα.
Η κίνηση αυτή επαναλήφθηκε πολλές φορές, ώσπου να πλησιάσει κοντά.
Τότε διαπίστωσε ότι το παιδί μάζευε τους αστερίες και τους ξαναπετούσε στη θάλασσα. Καθώς το παιδί ήταν αφοσιωμένο στο έργο του και δεν τον είχε αντιληφθεί, ο άνθρωπος στάθηκε και το παρατηρούσε για πολλή ώρα .
Ιδρώτας έτρεχε από το μέτωπό του και η έκφραση του προσώπου του ήταν σφιγμένη από την προσπάθεια.
Κάποια στιγμή ο άνθρωπός μας αποφάσισε να κάνει αισθητή την παρουσία του και του φώναξε:
“Καλημέρα! Τι κάνεις εδώ;”
Το παιδί, σταμάτησε για μια στιγμή, κοίταξε τον άνδρα και του απάντησε:
« Δε βλέπεις; Πετάω αστερίες στην θάλασσα”.
- Δεν έχει νόημα αυτό που κάνεις, του αντιγύρισε ο άνθρωπος. Είναι εκατοντάδες οι αστερίες που πεθαίνουν στην αμμουδιά. Δεν έχει σημασία αυτό που κάνεις!
Το παιδί τον κοίταξε, του έδειξε τον αστερία που κρατούσε στο χέρι του και του είπε:
- Έχει όμως σημασία για αυτόν εδώ!...
Και λέγοντας αυτά τα λόγια πέταξε τον αστερία απαλά μέσα στην θάλασσα.
Ο άνθρωπός μας συνέχισε το δρόμο του, περπατώντας πλάι στους ξεβρασμένους αστερίες.
Λίγο παρακάτω όμως, κάποιοι τον είδαν να κοιτάει κλεφτά γύρω του μήπως τον βλέπει κανείς κι όταν βεβαιώθηκε πως ήταν μόνος του, έσκυψε μάζεψε έναν αστερία και να τον απίθωσε μαλακά στη θάλασσα...





