Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

O μικρός ποιητής...ξαναχτυπά!!!!


"Κάτω η περιέργεια!"

Θα σας πω μια ιστορία
για ένα άτακτο παιδί
για να δείτε ότι βλάπτει
η περιέργεια, η πολλή.

Μια μέρα εκεί που κοίταζα
κρυφά απ' την τρυπούλα
-γιατί ν' ακούσω ήθελα
τίνος είν' η φωνούλα-

η πόρτα ξάφνου άνοιξε
και μου 'ρθε στο κεφάλι
κι απ' τον πατέρα άκουσα
κατσάδα εγώ μεγάλη!

Άλλαξα συνήθειες
και έβαλα μυαλό
και συμπεριφέρομαι
σαν παιδί καλό.

Τέρμα τα καρούμπαλα,
τέρμα πια η ζάλη!
Επιτέλους έβαλα
μυαλό μες στο κεφάλι!



Γιάννης Δρέσος


5 σχόλια:

  1. Αγαπημένε μας Γιάννη,διαβάζοντας το υπέροχο ποίημα σου ένιωσα περήφανη που είμαι δασκάλα σου!!!! Συνέχισε!!!
    κα Νατάσα Τόμπρου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γιαννη, πάρα πολυ ωραίο ποίημα! Μπράβο σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γιάννη, το ποίημα σου είναι τέλειο!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑΝΝΗ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΣΟΥ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΟΛΥ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑΝΝΗ ΜΟΥ! ΥΠΕΡΟΧΟ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΣΟΥ! Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ...



Του Κωστή Παλαμά
Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!
Κι ότι σ' απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,
Μην τ' αρνηθείς!
Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!
Χτισ' το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!
Κι αν λίγη δύναμη μεσ' το κορμί σου μένει,
Μην κουρασθείς.
Είν' η ψυχή σου ατσαλωμένη.
Θεμέλια βάλε τώρα πιο βαθειά,
Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.
Σκάψε βαθειά.
Τι κι' αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;
Θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί
Τα βάρη που κρατάς σαν 'Ατλαντας στην πλάτη,
Υπομονή!
Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι!